Blog 66, September 2026

Egmond aan Zee 23 sept 2026

Op een woensdagmiddag ga ik met onze gast Piet terug in de tijd. We komen uit in het jaar 1955.

Piet was 14 jaar en ging na school werken in de kruidenierszaak van zijn vader. In die tijd was er nog geen tv en luisterde iedereen naar de radio. Zo ook Piet en hij werd gegrepen door de muziek van Louis Armstrong. In de krant las hij vervolgens dat Louis Armstrong in Nederland een concert kwam geven. Een nachtconcert in het concertgebouw in Amsterdam. Op woensdagmiddag moest Piet naar de kruideniers cursus, maar dat was ook het moment waarop de voorverkoop van kaartjes startte. Piet aarzelde geen minuut, fietste niet naar cursus, maar door naar Amsterdam. Hij had 15 gulden bij elkaar gespaard en kocht zijn eerste concertkaartje. 

De dag van het concert las zijn moeder in de krant dat het concert was en zei tegen Piet        ” Zeun” (zoon op z’n Zaans) “Dit moet jij toch weten” Piet moest bekennen dat hij een kaartje had gekocht en niet naar cursus was gegaan. 

Die opkomst, in het concertgebouw, die twee lange trappen aan de zijkant, Louis Armstrong voorop, die muziek, dat enthousiasme en die levensvreugde die op Piet afkwam, raakte hem diep. Zijn ogen begonnen nu anno 2026 nog te glinsteren. Alsof hij weer even daar was. Euforisch fietste hij midden in de koude nacht, via het pont, weer terug naar de Zaanstreek.

De jazz heeft hem daarna niet meer losgelaten. Piet is in de gelegenheid geweest om naar concerten van alle grootheden te gaan. Zijn nieuwe grote favoriet werd toegevoegd aan de lijst en dat werd Ella Fitzgerald. Van haar heeft hij zelfs drie keer een concert bijgewoond.

Met zjin vrouw en nicht heeft hij ook een concert bijgewoond in het congresgebouw van Den Haag. Nicht was invalide, zat in een rolstoel en moest die keer naar twee hoog. Speciale rolstoelplekken waren er nog niet. Piet (beresterk als hij was, volgens eigen zeggen) mocht haar niet tillen, maar trok de rolstoel achterstevoren twee trappen omhoog. Hijgend en puffend kwamen zij aan op de tweede verdieping, vlak naast de lift. Piet moest het eerst uur van het concert eerst nog bijkomen van de zware klus.

Op 84-jarige leeftijd heeft hij met al zijn geliefden zijn laatste concert bijgewoond.

Piet is een persoon die heel veel dingen in zijn leven alleen heeft gedaan. Wilde en wil over alles in zijn leven zelf de regie hebben en uitvoeren. Zo heeft hij ook over het laatste stuk nagedacht. Alles is geregeld, kaart is al gemaakt, kist laten maken en uitvaart besproken.

Na zijn crematie wil hij graag de mensen om hem heen, familie, vrienden en relaties uit zijn werkgebied samen laten komen. Hij heeft ze nooit (bijna nooit) binnengelaten in zijn binnenwereld. 

Nu nodigt hij ze uit en wordt zijn binnen wereld zijn buiten wereld.

Bij binnenkomst in een klein wit kerkje van Heiloo worden ze verwelkomt met de muziek van zijn grote vriend Louis Armstrong met het lied: Free as a Bird. Een traditioneel New Orleans – gospel – jazznummer dat vaak bij een traditionele uitvaart wordt gespeeld op weg naar de begrafenis, gevolgd door de vrolijke en opzwepende muziek van Oh, Didn’t He Ramble

Onder het genot van de operamuziek uit Porgy and Bess van George Gerswin kunnen de mensen dan kiezen uit een zacht zandkadetje met echte roomboter van Kaptein met lange grote plakken echte boerenkaas (Piet heeft lang in de kaas wereld gezeten en gewerkt. Er zelfs prijzen mee gewonnen) of een zachte zandkadet met diezelfde roomboter met echte ham van een slager uit Zuid-Scharwoude.

En zo komt Summertime in de herfst zeker nu op zijn kamer elke dag voorbij. Hij gaat elke dag met Ella haar geluid slapen en bij zijn afscheid mag iedereen meegenieten.