Blog 58, maart 2026

Het verhaal van een liefdevol echtpaar Ted en Janny, waarvan Ted bij ons de gast is die in het Hospice verblijft. Het begin van dit verhaal gaat terug naar het eind van de jaren 50. Klaas Blok verkoopt de speeltuin, aan de doodlopende weg in Egmond aan Zee, aan de familie van Balen. De speeltuin wordt aangepast, krijgt een nieuwe horecagelegenheid en de huidige vorm van de Sportlaan is ontstaan. In de weekenden worden in de horecagelegenheid dansavonden georganiseerd met livemuziek van o.a. het Victoria Kwartet. Onder de jongeren krijgt deze plek, wat afgelegen in de duinen, de naam “de Kieteltuin”. Misschien kan eenieder van ons zich daar iets bij voorstellen.

Op een avond in 1964 heeft de neef van Janny zin om wat te gaan doen en Janny stelt voor om te gaan dansen. Diezelfde avond wordt Ted uit Bergen door collega Kees uitgenodigd om mee te gaan dansen in Egmond aan Zee. Tijdens het dansen van Kees met Janny ziet zij een leuke knul met golvende krullen. Kees kent deze knul (zijn collega Ted) en stelt ze aan elkaar voor. Deze ontmoeting maakt dat zowel Janny als Ted het volgende weekend weer te dansen gingen. De vonk sloeg over en de verkering was een feit. De relatie werd zo sterk dat ze na 2/3 jaar waren verloofd er dat op 19 oktober 1967 werd getrouwd. De hervormde Janny en de rooms-katholieke Ted hadden wel wat hobbels te nemen om dit huwelijk voor elkaar te krijgen. Dit lukt met een wat oudere ambtenaar van de gemeente en dominee Jan en pastoor Jan regelde alles voor de kerk. De oom van Janny voorspelde het net getrouwde stel hoe de huwelijksnacht zou verlopen. Het bleek waar te zijn en ook Ted en Janny waren in de huwelijksnacht druk met het geld tellen uit de enveloppen en waren moe van het handen schudden van alle felicitaties.

Het jonge stel kon gaan wonen in het huis dat nog van opa was geweest, maar die al was overleden. Het huis was aangekocht en bleef in de familie. Het nieuwe eigen werd een nieuwbouwwoning op de Marschallstraat met zomerhuis in de tuin er al bij. Deze was trouwens al eerder klaar dan het grote woonhuis. Ted en Janny zijn direct begonnen met de verhuur van het zomerhuis en konden zo een extra zakcentje verdienen. Ze hadden het lekker voor elkaar met beide een leuke baan en konden in 1970 een dochter verwelkomen in het gezin. Na vier jaar werd het gezinnetje nog aangenaam verrast met de geboorte van een zoon. Janny had haar plek gevonden in de Egmonder gemeenschap en wisten de ‘Derpers’ Ted te vinden vanwege zijn handigheid. Het leven gaat zijn gangetje, vele toeristen weten het zomerhuisje te vinden, maar ook als een buurvrouw de ruimte nodig heet het echtpaar haar van harte welkom.

In de zomer van 2023 gaat het met de gezondheid van Ted niet goed. Mobiliteit wordt moeizaam, ze krijgen een kans om te verhuizen naar een appartement en grijpen deze aan. Als dan de gezondheid verder verslechterd komt in het ziekenhuis een laatste verhuizing voor Ted in zicht. Een verhuizing naar Hospice Egmond. Als een wat stille, rustige man komt hij binnen. De volgende dag voegt hij zich tijdens de maaltijd bij de anderen aan de eetkamertafel. Eten gaat wat moeizaam. Naarmate de dagen vorderen zien we Janny elke dag trouw haar liefste bezoeken, eet ze soms mee, trakteert de anderen soms op wat lekkers en krijgen ze samen de tijd om te wennen. Janny krijgt wat rust qua zorg voor Ted. Ted zelf bloeit op, geniet van zijn maaltijden, schept soms een tweede keer op en praat lekker mee. Hij kan zich ook rustig terugtrekken op zijn kamer en op zijn stoel uitrusten. Zijn eigen woorden zijn dat hij van de hel (het ziekenhuis) in de hemel is gekomen. Hoe apart is de locatie dan. De speeltuin is niet meer. De trampolines, bekend bij menig een, hebben er nog heel lang gelegen, ondanks dat de speeltuin allang was gesloten. Hospice Egmond heeft 5 jaar geleden exact op de plek van de “Kieteltuin” een prachtige plek gekregen. De herinnering aan deze plek is voor Ted en Janny een fijne herinnering aan de start van hun liefde. De cirkel is aan het einde van een leven rond geworden als de fysieke start nu in het teken staat van een naderend einde.

Nu krijgt, voor hen beide, deze plek een hele andere betekenis, maar nog steeds vol van liefde, dat is te zien en te horen tijdens het gesprek dat ik met ze had.

Susanne Verwer,
coördinator Hospice Egmond
8 maart 2026