Keuze voor kwaliteit

Blog 16, 30 juni 2022

Ernst kwam bij ons door zijn keuze voor kwaliteit van leven. (Zie blog 15, mei 2022)
Maar er ging al een heel mensenleven vooraf aan zijn verblijf bij ons. Dus genoeg te ontdekken met elkaar. Iedere ochtend ontmoet ik Ernst met een frisse blik in zijn ogen. Wat ben ik blij dat Ernst soms maar hoeft te kijken of te bewegen en we begrijpen wat hij wil of wat hij bedoelt te zeggen. Hoe bijzonder is het dat je elkaar gaat aanvoelen! Maar natuurlijk slaan wij nog vaak genoeg de plank mis. Dan haalt hij zijn schouders op en gaat gewoon weer verder.  

Als je de hele dag in een rolstoel verblijft en door de ziekte niet meer kan praten, hoe voeg je dan kwaliteit toe aan de dagen? Ernst leert het mij door van zijn kwaliteiten gebruik te maken: hij kan luisteren, heeft humor en aandacht. Is zo nog steeds een lieve echtgenoot en een leuke vader.
Hield ook het vermogen te genieten van de fijne herinneringen.

Ernst vertelt hoe hij van Zaankanter toch een beetje Egmonder werd. Als kleine jongen kwam hij met zijn ouders, al sinds eind jaren 50, naar de duinen ‘Achter Kerdijk” in Egmond aan Zee. Daar hadden ze een zomerhuisje: ‘De Keulse Pot’. (Kent u het verhaal van Piggelmee: ‘In het land der blonde duinen, niet zo heel ver van de zee…’).

‘De weidsheid, stilte, stormen, de zee, de zilte lucht; ik genoot ervan.’ Later was er het uitgaansleven, Paal 38, Club 82, Beachclub en hij vond er in Anneke zijn grote liefde. Gouden jaren van genieten met als hoogtepunten de geboorten van twee dochters.

Na het verplichte pijnlijke afscheid van het zomerhuisje in 1995 (voor nooit uitgevoerde woningbouwplannen!), hadden ze een landje in het Vijgedal; ze verbouwden er aardappelen en groenten. Vaak ging Ernst samen met Anneke en met zijn schoonvader op het landje aan de slag. Zaaien en oogsten, bouwen en verbouwen, dat schepte een band. Hij kijkt me lang en doordringend aan, ik begrijp hoe fijn deze tijd voor Ernst en vast ook voor zijn schoonvader is geweest.
Op Google-maps wijst Ernst de weg naar de plek waar ooit het vakantiehuisje stond en naar de locatie van zijn aardappellandje en ik kijk mee.
Op de landkaart proef ik de stilte, storm, duinen en zee en begrijp ik zijn liefde voor deze natuur. Nu is Ernst dit alles kwijt, zijn ruimte is uiterst beperkt. ‘Als je mij vorig jaar had gevraagd of ik er zoals nu bij zou willen zitten had ik NEE gezegd maar ik weet toch mijn grenzen te verleggen’ schrijft hij. ‘Wat maakt nou dat je dat kan?’ vraag ik. Hij antwoordt: ‘Het is het leven zelf. Mijn lieve gezin, er nog zijn, de aandacht en zorg; hier ben ik nu thuis’.
’Zou je nog iets willen ondernemen?’ probeer ik nog. Hij, beslist: ‘Nee. Ik kies voor de kwaliteit hier. Met Anneke en de kinderen in de buurt.’

Ernst kijkt me aan met een blik die om begrip vraagt. Ik kijk terug, tranen in mijn ogen.   

Bij de foto: Ernst & Anneke & dochters  

Els Rosenmöller,
coördinator Hospice Egmond
30 juni 2022

H0sp1c3Keuze voor kwaliteit

7 comments

Join the conversation
  • Anneke Visser-Groot - juni 30, 2022 reply

    Mooi geschreven Els en hoe jij, Ernst, steeds een grens verlegd..kranig! Heb jou af en toe zien gaan naar jullie landje. Wij zitten net even voor jullie aan de linkerkant metobs landje ( eigenlijk zie je het landje niet vanaf het hoofdpad). Hoop dat er voor jullie en speciaal voor jou toch nog de nodige uurtjes volgen om samen te zijn. Een hartelijke groet van Anneke Visser-Groot

    Kees van der Pol - juli 1, 2022 reply

    Beste Ernst, wat een mooi en indrukeekkend verhaal. Fijn dat je in de Hospice het zo naar je zin hebt. Je bent nu toch een beetje een Derper. Ik zie voor mij een enthousiaste tennisser op Wimmenum. Wat kan het leven toch anders looen, dan dat je verwacht. Ik wens je nog veel sterkte , maar ook nog vele mooie momenten met je prachtig gezinnetje. De allerbeste groetjes

  • Anke van den Bosch - juli 1, 2022 reply

    Lieve Ernst, wat hebben jij en Els weer een geweldige mooie blog geschreven. Ik voelde met Els mee toe ze tranen voelde prikken. Ik hoop dat er nog veel mogen volgen en dat je er veel reacties op zult krijgen.. Dikke knuffel en kus van jouw zus.

    Joost - juli 1, 2022 reply

    Mooi geschreven Els ik heb Ernst vaak ontmoet aan de tafel bij het avond eten samen met mijn moeder ze gaven elkaar dan altijd een hand voor het avond eten en ik hoop voor Ernst en zijn gezin nog heel lang een goede kwaliteit en dat ze samen mogen genieten met elkaar groeten Joost de waard

  • Janny Olling - juli 1, 2022 reply

    Prachtig geschreven !
    Zelf heb ik Ernst ontmoet bij het ontbijt en de koffie op zondag ochtend . Heb mee geholpen met het nieuwe apparaat om Ernst lekker te kunnen douchen . En nu a.s zondag ben ik er weer !
    Het is een pracht vent , lieve man en ik hoop nog lang koffie e.d door middel van mijn duim omhoog voor hem klaar te mogen maken .

  • Thea - juli 7, 2022 reply

    Hoipiepelepoi Ernst, Anneke, Nicky en Rowy wat een gave foto van jullie. echt super.
    ik heb jullie al een paar keer lekker op het terras zien zitten, lekker te genieten van het zonnetje. lekker An ff met Ernst op het terras te kunnen zitten. ik vind het wel mooi dat bloggen en zo komen beetje bij beetje toch nog veel over je te weet. en wat jou bezig houd en je verhalen over vroeger leuk!!! nou groetjes en knuffel van mij!!! tot bloggen

  • Diana Deijle - augustus 29, 2022 reply

    Hallo Ernst en Anneke,
    Wat fijn dat we jullie gisteren tegen kwamen tijdens een wandeling door het dorp in Egmond aan Zee. Zowel voor jullie als voor ons liggen daar zoveel mooie herinneringen en dan vooral in de duinen bij Noord. We kennen elkaar eigenlijk ook al best lang als ik er zo over nadenk. We hebben gelijk het blog gelezen waarover jullie vertelde, erg mooi en ontroerend. Wij hopen dat jullie nog een tijdje met elkaar kunnen doorbrengen op deze voor Ernst fijne plek in de hospice en zo samen er nog wat mooie herinneringen bij kunnen maken samen met jullie meiden. Prachtige foto van jullie vieren!! Trouwens die twinkeling in je ogen Ernst waar ik andere ook over lees, die hebben wij ook gezien en dat is fijn in combinatie met jullie humor. Nou lieverds blijf strijden voor kwaliteit van leven dat is jullie gegund.
    Dikke kus,
    Justin en Diana

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.